Choroby Border Collie

Choroby Border Collie

Padaczka jest najczęstszym zaburzeniem neurologicznym obserwowanym u psów. W napadzie padaczkowym zsynchronizowane przekazywanie sygnału występuje na wielu neuronach w mózgu, napady mogą prowadzić do dalszego uszkodzenia mózgu i zwiększać częstotliwość napadów oraz skracać życie chorego. Zewnętrznymi objawami napadów są drgawki i drgania części lub całego ciała.
Napady padaczkowe dzielą się na trzy podstawowe typy:
        a) Pierwotny uogólniony – napad pojawia się nagle i wpływa na całe ciało, pies natychmiast upada na ziemię
        b) Ogniskowa – drgawki lub drgania objawiają się tylko na częściach ciała – na przykład na pysku psa, najczęściej bez upadku na ziemię
        c) Pierwotne ogniskowe wtórne uogólnione – napad zaczyna ogniskowe, po pewnym czasie przechodzi na całe ciało

Medycyna weterynaryjna rozpoznaje kilka rodzajów padaczki:
   – Objawowa padaczka – napady padaczkowe są przejawem chorób mózgu, takich jak guz, wodogłowie i inne.
   – Reaktywna padaczka – napady padaczkowe są reakcją na naruszenie „równowagi” w ciele – przyczyną może być choroba wątroby, zatrucie lub inne.
   – padaczka idiopatyczna
Jeśli nie zidentyfikowano bezpośredniej przyczyny napadów padaczkowych – wykluczono zarówno padaczkę objawową, jak i reaktywną – u chorego psa zdiagnozowano padaczkę idiopatyczną, która w większości przypadków może być dziedziczna. Pierwszy napad padaczkowy zwykle występuje w wieku od 1 do 5 lat, ale może wystąpić wcześniej lub później. Padaczka jest trudna do opanowania u większości dotkniętych nią border collie, z których wiele nie reaguje dobrze na terapię (terapia ma niewielki lub żaden efekt).
   – Światowa baza Border Collie z objawami padaczki – http://epilepsybc.weebly.com

Chcesz dowiedzieć się czegoś więcej o naszej hodowli?

Zapraszamy do kontaktu. Udzielimy wszystkich niezbędnych informacji.

Choroby genetyczne Border Collie

  1. CEA – Anomalia Oczu Collie ( ang. Collie Eye Anomaly) jest wrodzonym defektem tylnych struktur oka upsów ras collie, obejmuje uszkodzenia twardówki, naczyniówki, siatkówki a także nerwu wzrokowego, przy czym ślepota związana z odklejeniem się siatkówki lub znaczne wylewy krwi doprzedniej komory oka dotyczą niewielkiego odsetku zwierząt dotkniętego tym schorzeniem.
  2. NCL – Neuronowa lipofuscynoza ceroidowa – stanowi grupę dziedziczonych recesywnie chorób spichrzania lizosomalnego, które wpływają przede wszystkim na komórki nerwowe. Typowe kliniczne objawy tych postępujących chorób neurodegeneracyjnych obejmują nieprawidłowości w zachowaniu,problemy ze snem, upośledzenie umysłowe, otępienie, drgawki, nieprawidłowości motoryczne, takie jak ataksja, i / lub w większości przypadków problemy ze wzrokiem prowadzące do ślepoty.
  3. TNS – oznacza Zespół uwięzionych Neutrofili, dziedziczną chorobę, w której szpik kostny produkuje neutrofile (białe komórki), ale nie jest w stanie skutecznie uwolnić ich do krwiobiegu. Zainfekowane szczenięta mają upośledzony układ odpornościowy i ostatecznie umierają z powodu infekcji, z którymi nie mogą walczyI
  4. GS- Jelitowe zaburzenie wchłaniania kobalaminy czyli witaminy B12. Owa witamina nie jest wytwarzana przez organizm i musi być przyjmowana z pokarmem. Zaburzenie jej wchłaniania powoduje biegunkę, brak apetytu, zły stan ciała i brak wzrostu. Psa chorego za tę chorobę można leczyć przez dożywotnie, dożylne podawanie witaminy B12.MDR1Mutacja genu MDR1 jest to dziedziczna nadwrażliwość na niektóre leki. Podanie leków na które pies jest nadwrażliwy może go nawet zabić.
  5. RS – Psia hipomineralizacja lub zespół Raine’a jest chorobą genetyczną atakującą Border Collies. Zaburzenie to powoduje silne zużycie zębów, powodujące zapalenie miazgi i wymagające usunięcia tych zębów.
  6. SN – Neuropatia czuciowa (SN) to ciężka choroba neurologiczna spowodowana zwyrodnieniem zmysłów i, w mniejszym stopniu, komórkami nerwowymi ruchowymi. Początek choroby u dotkniętych Border Collies wynosi od 2 do 7 miesięcy, a objawy obejmują kłucie nóg, rany samookaleczające (spowodowane nadmiernym przeżuwaniem lub lizaniem z powodu braku czucia w kończynach) i postępującą niespójnością chodu (ataksja). Progresywna utrata czucia występuje we wszystkich kończynach. Nietrzymanie moczu i niedomykalność mogą wystąpić w późniejszych stadiach choroby. Rokowanie jest słabe, bez skutecznego leczenia. Ponieważ jakość życia jest poważnie zagrożona, psy z SN podlegają eutanazji z powodów związanych z dobrostanem, zwykle przed ukończeniem dwóch lat.
  7. GG – Jaskra – Goniodysgeneza jest stanem spowodowanym przez nieprawidłowy i niekompletny rozwój przedniej komory, który może powodować nadmierne narastanie ciśnienia w oku. Jeśli stan nie zostanie poddany leczeniu, zwiększone ciśnienie w oku ostatecznie doprowadzi do trwałego uszkodzenia nerwu wzrokowego i ślepoty .Większość postaci jaskry można podzielić na dwie kategorie: podstawową i wtórną. Termin jaskrę pierwotną stosuje się do opisania tych typów jaskry spowodowanych przez odziedziczoną cechę fizyczną lub fizjologiczną, na którą zwierzę było predysponowane w oparciu o genetykę. Cechy te są ogólnie recesywne i przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Choroby Układu Ruchu - HD, ED.

Wśród rasy dysplazja stawu biodrowego, dysplazja łokcia i osteochondroza stawu barkowego mają największą częstość występowania. Są to choroby wielogenowe, na które w znacznym stopniu przyczyniają się czynniki zewnętrzne. Dziedziczność w przypadku tych chorób jest skomplikowana , ale na występowanie tych problemów może wpływać odpowiedni dobór zdrowych osobników hodowlanych, a także prawidłowe leczenie szczenięcia i młodego rozwijającego się psa (prawidłowe odżywianie, odpowiedni ruch).

Dysplazja stawu biodrowego (HD)

Dysplazja stawu biodrowego jest jedną z najczęstszych chorób układu mięśniowo-szkieletowego psów. Jest to choroba rozwojowa, wielogenowa, a na jej pochodzenie oprócz zdolności genetycznych wpływają również czynniki zewnętrzne (odżywianie, tempo wzrostu, obciążenie fizyczne ). W dysplazji stawu biodrowego głowa stawowa nie jest prawidłowo osadzona głęboko w miseczce stawowej, a innym problemem jest to, że głowa stawowa i miseczka nie są odpowiednio ukształtowane. Z powodu niewłaściwego tworzenia stawów ruch może być bolesny i może powodować zużycie stawów i artrozę. W zdrowym stawie głowa stawu jest gładka i zaokrąglona, dobrze i głęboko wpasowana w staw.

Skala HD FCI

  • Stopień 0 – negatywny HD A
  • Stopień 1 – znalezienie granicy HD B
  • Stopień 2 – łagodna dysplazja HD C
  • Stopień 3 – średnia dysplazja HD D
  • Stopień 4 – ciężka dysplazja HD E.

Oceny HD w innych krajach

Dwa najbardziej znanych różnych systemy oceny HD – angielskim i amerykańskim.

  • Ocena w Wielkiej Brytanii – BVA (British Veterinary Association)
    W Wielkiej Brytanii istnieje nieco inny system HD – każdy staw jest oceniany osobno, za każdą nieprawidłowość zarabia punkty, razem pies może zdobyć do 106 punktów (do 53 za jeden staw), im lepszy staw, tym mniej punktów ma. Dla porównania z wynikiem FCI, wyniki obu stawów są sumowane. Suma 0 – 6 odpowiada naszemu HD A (HD A / A). Według statystyk opublikowanych przez BVA na stronie internetowej w 2011 r. Oficjalnie zbadano w Anglii 7648 Border Collie, ze średnią oceną 13 i średnią oceną 11 (tj. Co najmniej połowa wszystkich zbadanych psów miała wynik 11 lub lepszy = niższy).
  • Ranking USA według OFA (Orthopaedic Foundation For Animals) System oceny OFA w USA jest znowu inny. Rentgen jest oceniany przez 3 lekarzy weterynarii i co najmniej 2 z nich musi wyrazić zgodę na ostateczną ocenę. OFA rozpoznaje 7 stopni – nasz HD A (HD A/A) odpowiada OFA Excellent.

Dysplazja stawu łokciowego (ED)

Jest to kolejna dziedziczna (ponownie wielogenowa – więcej genów) uwarunkowana wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego psów. Staw łokciowy jest stosunkowo złożony, jest punktem styku 3 kości (kości ramiennej, wrzeciona i łokcia), a w stawie łokciowym może być więcej przyczyn dysplazji. W stawie łokciowym proces kostny łokcia (processus anconeus) lub proces wrzeciona (processus coronoideus) może zostać zakłócony lub złamany lub może wystąpić osteochondroza chrząstki ramiennej. Niezgodność studni stawowej – stan, w którym kości tworzące staw są nierównomiernie długie, a studnia nie jest gładko zaokrąglona – jest kolejną możliwą cechą dysplastycznego stawu. Nieprawidłowości te często prowadzą do zwyrodnienia stawów i bólu. Na rozwój nieprawidłowości mają również wpływ czynniki zewnętrzne – odżywianie, tempo wzrostu, wysiłek fizyczny, warunki bytowe.