Hanna i Leszek W.
Dojeżdżaliśmy z Bielska-Białej, dlatego szczegółowe ustalenia przed odbiorem były dla nas ważne. Wszystko udało się wygodnie zaplanować.
Dla opiekuna z Warki codzienne życie czasem wymaga kilku minut czekania przed wejściem, przy kasie, w recepcji albo podczas rozmowy. Pies nie musi leżeć idealnie nieruchomo, ale powinien umieć pozostać przy człowieku bez ciągłego ciągnięcia, szczekania i domagania się ruchu.
Człowiek zatrzymuje się przy spokojnej ławce, nagradza luźną smycz i po chwili rusza dalej. Pies uczy się, że postój ma początek i koniec.
Nie zaczynamy od dziesięciu minut bez ruchu.
Może stać, siedzieć albo położyć się, jeśli nie blokuje przejścia. Ważniejszy jest spokój niż formalna komenda.
Pies może zmienić ułożenie ciała bez przerywania całego ćwiczenia.
W ciasnej kolejce pies może być dotykany torbami lub nogami. Warto ustawić go po stronie dalszej od ruchu.
Jeśli miejsce jest bardzo zatłoczone, lepiej poczekać z boku.
Na początku nagrody są częstsze, później odstępy rosną. Celem jest zwykłe oczekiwanie, a nie ciągłe patrzenie na rękę.
Pies nie musi przez cały czas utrzymywać kontaktu wzrokowego.
Przestępowanie z łapy na łapę, piszczenie, gryzienie smyczy i skakanie oznaczają, że czas postoju jest za długi.
Kolejna próba może być krótsza i łatwiejsza.
Nie każdy pies powinien stać blisko drugiego na napiętych smyczach. Można odejść na bok albo pozwolić komuś przejść przed nami.
Neutralność jest bardziej praktyczna niż kontakt społeczny w ciasnej przestrzeni.
Kilka kroków zwykłego marszu wystarczy. Pies uczy się, że koniec czekania oznacza powrót do codzienności.
Postój nie zapowiada ani kary, ani ekscytującej nagrody.
W Dynamic Quest są rasowe Border Collie z linii wystawowych oraz z linii mistrzów świata. Zdolność do spokojnego czekania wymaga praktyki niezależnie od linii.
ZKwP należy do FCI, a ISDS jest odrębnym rejestrem historycznie związanym z pracującymi Border Collie. Dobra hodowla border collie może opisać temperament, lecz cierpliwość buduje się przez małe doświadczenia.
Dodajemy po kilka lub kilkanaście sekund dopiero wtedy, gdy pies pozostaje rozluźniony. Trudniejsze miejsce nie powinno równocześnie oznaczać dłuższego czasu.
Najpierw wydłużamy czas albo zwiększamy liczbę ludzi, nie oba elementy jednocześnie.
Ławka daje naturalny kontekst krótkiego postoju. Człowiek siada na kilkanaście sekund, pies ma luźną smycz, po czym wspólnie ruszają dalej.
Najpierw skracamy czas i zwiększamy dystans od ludzi. Krzyk zwykle nie poprawia samoregulacji.
Najpierw jedna osoba przechodzi kilka metrów dalej, później pojawia się większy ruch. Czas oczekiwania w tym samym momencie nie powinien rosnąć.
Stały sygnał i spokojne odejście pomagają psu zrozumieć, że postój się skończył. Nie trzeba nagradzać go sprintem czy piłką.
Pies potrafi czekać dłużej, ale nadal ma luźne ciało i szybko wraca do marszu. Sam brak ruchu nie wystarczy, jeśli przez cały czas pozostaje napięty.
Wiatr, deszcz i temperatura wpływają na komfort. Trening nie powinien trwać długo w warunkach, które same w sobie są nieprzyjemne.
Pies uczy się, że kontakt człowieka z inną osobą nie oznacza końca jego pozycji. Wystarczy krótki postój bez ciągłego angażowania zwierzęcia.
Krótki sygnał i kilka kroków do przodu powinny być częścią znanego schematu. Pies nie musi za każdym razem startować gwałtownie.
Przedmioty ludzi mogą zwężać przejście. Pies powinien stać po stronie człowieka, gdzie najmniej rzeczy przesuwa się obok jego ciała.
Jeśli pies szybciej się frustruje, nie trzeba utrzymywać wcześniejszego rekordu. Elastyczne kryterium chroni jakość zachowania.
Druga osoba może przejąć smycz na krótką sesję, aby pies uczył się podobnego schematu bez jednego stałego przewodnika.
Krótki postój z boku i dopiero później wspólne wejście są łatwiejsze niż przepychanie się w tłumie.
Jeśli ludzie trzymają przekąski lub torby, pies powinien stać po stronie dalszej od nich. Nie trzeba ćwiczyć tuż przy atrakcyjnym zapachu.
Dla właściciela z Warki Border Collie powinien potrafić krótko czekać przy człowieku bez ciągłego napięcia. Luźna smycz, elastyczna pozycja i rozsądny dystans od ludzi pomagają ograniczyć frustrację. Dobra hodowla border collie może opisać temperament psa, ale cierpliwość buduje się później przez stopniowe wydłużanie czasu i przewidywalny sygnał końca.
Warto ćwiczyć także sytuację, w której kolejka przez chwilę w ogóle się nie porusza. Pies może zmienić pozycję, rozejrzeć się i ponownie wrócić do spokoju. Taka elastyczność jest bardziej użyteczna niż wymaganie jednego idealnego siadu przez cały czas oczekiwania.
Jeżeli pies po kilku minutach nadal pozostaje rozluźniony, kolejnym razem można wydłużyć postój o niewielki krok zamiast od razu podwajać czas.
Spokój powinien pozostać ważniejszy niż rekord czasu.
Nie. Może spokojnie stać lub siedzieć, jeśli nie blokuje przejścia.
Tak, szczególnie na początku, ale nagrody stopniowo się rozrzedza.
Skrócić czas i wrócić do łatwiejszego etapu.
Nie trzeba; większy dystans często ułatwia spokój.
Kilka sekund lub krótka minuta są wystarczające.
Pies potrafi spokojnie zostać przy człowieku i szybko wraca do marszu po zakończeniu postoju.
Poniżej przedstawiamy wybrane opinie zamieszczone w udostępnionych materiałach Dynamic Quest, z zachowaniem ich treści, dat i autorów.
Dojeżdżaliśmy z Bielska-Białej, dlatego szczegółowe ustalenia przed odbiorem były dla nas ważne. Wszystko udało się wygodnie zaplanować.
Leo coraz częściej przychodzi po prostu poleżeć obok nas. Uwielbiamy te małe chwile razem.
Rzetelne informacje, dobre przygotowanie do odbioru, fajny psiak. Wszystko na plus.
Po zamieszkaniu pieska z nami w Bytomiu hodowczyni dopytywała, jak przebiegają pierwsze dni. Bardzo miło było poczuć takie zainteresowanie.
Jeżeli ten temat jest już dla Ciebie uporządkowany, możesz przejść do rozmowy o temperamencie, zdrowiu i dopasowaniu konkretnego szczenięcia do Twojej codzienności.
Przejdź do strony hodowliDla właściciela z Warki największą wartość ma możliwość zatrzymania się na kilka minut bez konfliktu. Elastyczna pozycja, rozsądny dystans i stopniowe wydłużanie czasu dają praktyczną kompetencję na co dzień.