Miejsce na rozmowę o oczekiwaniach
Poznajemy plan życia przyszłych opiekunów i ich doświadczenie, aby wybór psa odnosił się do rzeczywistych warunków rodziny.
„Czy mogę pogłaskać?” — to uprzejme pytanie daje opiekunowi możliwość wyboru. Czasem jednak wyciągnięta ręka pojawia się szybciej niż rozmowa, a człowiek prowadzący szczenię szuka odpowiednich słów. Dla osób z Krobi przygotowaliśmy poradnik o spokojnym komunikowaniu granic podczas spotkań z obcymi ludźmi. Zajmujemy się tym, co może powiedzieć i zrobić opiekun, aby kontakt pozostał czytelny dla obu stron. Gdy wybierasz podopiecznego z hodowli Border Collie Dynamic Quest, przygotuj także własny sposób do prowadzenia takich krótkich rozmów bez tłumaczenia każdemu całego planu wychowania.


Najłatwiej wypowiedzieć zdanie, którego nie trzeba dopiero wymyślać. Możesz wybrać zwyczajne: „Dziękuję, dzisiaj spacerujemy bez głaskania” albo „Proszę zostawić mu trochę miejsca”. Dobierz brzmienie pasujące do twojego sposobu mówienia. Warto przećwiczyć je na głos w domu, aby podczas spaceru skupić uwagę na psie i otoczeniu. Krótka odpowiedź może być jednocześnie uprzejma oraz jednoznaczna.
Jeśli masz czas i chęć, możesz dodać wyjaśnienie. Nie jest ono jednak warunkiem odmowy. Rozbudowana rozmowa bywa niewygodna, gdy podopieczny chce już iść dalej. Wybierz jedno zdanie i pozostań przy nim, zamiast przedstawiać kolejne argumenty. Celem jest sprawne przekazanie informacji, a nie przekonanie obcej osoby do wszystkich twoich poglądów dotyczących psów. Po udzieleniu odpowiedzi możesz spokojnie zakończyć spotkanie. Wybierz również odpowiedź dla osoby dobrze znanej. Sąsiad czy znajomy może pamiętać wcześniejsze powitanie, ale nie musi wiedzieć, że dzisiejsze warunki są inne. Krótkie przypomnienie aktualnej decyzji pozwala uniknąć domysłów bez oceniania poprzedniego spotkania.
Uprzejme zainteresowanie przechodnia nie tworzy obowiązku zgody. Zobacz, czy podopieczny ma możliwość odejścia, jak zachowuje się w tej chwili i czy miejsce pozwala na zatrzymanie. Nawet krótka rozmowa może być niewygodna w wąskim przejściu. Odpowiedz dopiero po ocenie sytuacji, zamiast automatycznie pozwalać na dotyk dlatego, że osoba wydaje się sympatyczna albo bardzo lubi tę rasę.
Zainteresowanie człowiekiem nie oznacza zgody na każdy rodzaj kontaktu. Pies może chcieć spojrzeć lub powąchać otoczenie i następnie się oddalić. Jeżeli dopuszczasz spotkanie, zachowaj możliwość jego szybkiego zakończenia. Nie przytrzymuj szczenięcia po to, aby druga osoba mogła dokończyć głaskanie. Zwracaj uwagę również na własną smycz i ustawienie, żeby nie blokować podopiecznemu naturalnej zmiany pozycji.
Przed wyborem szczenięcia możesz zapytać o jego dotychczasowe doświadczenia z ludźmi oraz sposób poznawania nowych osób. W rozmowie z Dynamic Quest opisz własne otoczenie: częste spotkania ze znajomymi, obecność dzieci czy zainteresowanie sąsiadów. Konkretne sytuacje pomagają lepiej przygotować przyszłego opiekuna. Nie traktuj jednak żadnego opisu jako zapewnienia, że pies będzie chciał dotyku wszystkich napotkanych osób przez całe życie.
Zastanówcie się także, kto w rodzinie najłatwiej odmawia, a kto czuje skrępowanie. Ta różnica ma praktyczne znaczenie. Możecie wspólnie wybrać kilka prostych odpowiedzi i ustalić, że każdy domownik ma prawo zakończyć kontakt, gdy uważa to za potrzebne. Dzięki temu szczenię nie trafia w zupełnie odmienne warunki wyłącznie dlatego, że na spacer wyszedł akurat inny opiekun.
Podczas spotkania w Krobi słowa mogą iść w parze ze spokojną zmianą pozycji. Zatrzymaj się w miejscu, które daje przestrzeń, albo przejdź dalej, jeśli rozmowa blokuje chodnik. Nie zacieśniaj sytuacji przez otaczanie psa kilkoma osobami. Możesz powiedzieć, że teraz potrzebujecie przejść, i skierować się ku dostępnej drodze. Ważne, aby komunikat człowieka oraz jego działanie były ze sobą zgodne.
Przed zgodą na krótkie powitanie zobacz, co znajduje się za tobą i obok podopiecznego. Jeśli jedyną możliwością odejścia byłoby przeciskanie się pod wyciągniętymi rękami, wybierz inne ustawienie albo odmów. Nie musisz utrzymywać rozmowy w miejscu pierwszego zatrzymania. Kilka spokojnych kroków może dać więcej swobody obu stronom i pozwolić zakończyć spotkanie bez nagłego szarpania smyczy.
Gdy dziecko chce podejść do psa, odpowiedz jasno i spokojnie, a obecnego opiekuna włącz w ustalenia. Powiedz, jaki kontakt dopuszczasz lub że tym razem go nie będzie. Nie oczekuj, że dziecko samo rozpozna moment zakończenia. Jeżeli sytuacja jest zbyt ruchliwa, możesz podziękować za zainteresowanie i odejść. Odmowa nie wymaga krytykowania dziecka ani wygłaszania długiej lekcji na środku chodnika.
Jeśli po odmowie pojawia się kolejne pytanie, powtórz swoją decyzję w podobny sposób. Zmiana odpowiedzi pod wpływem presji może utrudnić zakończenie rozmowy. Dla szczenięcia liczą się bieżące warunki, a nie to, jak bardzo ktoś chce je pogłaskać. Zachowaj odpowiedzialność za sytuację po swojej stronie. Nie przedstawiaj psa jako winnego odmowy ani nie obiecuj kontaktu za chwilę, jeśli nie zamierzasz go organizować.
W nagłej sytuacji wystarczy spokojne, wyraźne: „Proszę nie dotykać”. Następnie zwiększ odległość, jeżeli możesz zrobić to bezpiecznie. Nie próbuj w tej samej chwili tłumaczyć całej historii psa. Skup się na zakończeniu niechcianego kontaktu i odzyskaniu przestrzeni. Jeżeli druga osoba zaczyna dyskusję, możesz pozostać przy krótkiej odpowiedzi oraz kontynuować własną drogę. Spór na chodniku nie jest obowiązkową częścią obrony granic.
Dobre intencje przechodnia i komfort psa to dwa różne elementy sytuacji. Możesz docenić zainteresowanie, jednocześnie decydując o zakończeniu spotkania. Pomaga sformułowanie odnoszące się do waszego planu, a nie do oceny obcego człowieka. „Teraz wracamy do spaceru” przekazuje kierunek działania bez przypisywania komuś złych zamiarów. Krótka, konkretna wypowiedź często wystarcza, aby obie strony mogły spokojnie zająć się swoimi sprawami.
Nawet udane postawienie granicy może zajmować uwagę opiekuna jeszcze przez kilka minut. Sprawdź wtedy własne tempo i położenie smyczy. Dalsza opieka nad psem nie powinna znikać za rozważaniem, czy odpowiedź zabrzmiała idealnie. Zobacz, czy szczenię potrzebuje spokojniejszego odcinka lub krótkiej zmiany planu. Sam fakt zakończenia rozmowy nie mówi jeszcze, jak przebiegła ona z perspektywy podopiecznego.
W domu możesz ocenić swoje sformułowanie i uprościć je na przyszłość. Jeśli trudno było odmówić, przygotuj odpowiedź razem z drugim domownikiem. Nie musisz stać się osobą bardzo stanowczą w każdej rozmowie; wystarczy czytelnie komunikować decyzję w tej konkretnej sytuacji. Życie z Border Collie obejmuje również takie umiejętności człowieka. Dają one psu przewidywalniejsze warunki spotkań, a rodzinie większą swobodę w codziennym spacerowaniu.
Poznajemy plan życia przyszłych opiekunów i ich doświadczenie, aby wybór psa odnosił się do rzeczywistych warunków rodziny.
Poradniki pomagają przygotować własne decyzje dotyczące spotkań, odpoczynku i innych zwyczajnych sytuacji pojawiających się przy szczenięciu.
Dostępne informacje o rodzicach oraz dokumentacji można omówić przed odbiorem, porządkując wiedzę o wybranym podopiecznym.
Rodzina zachowuje możliwość kontaktu w podstawowych sprawach adaptacji, gdy zaczyna poznawać indywidualne potrzeby swojego psa.
Opowiedz o domownikach, najczęstszych sytuacjach na spacerach i tym, czego potrzebujesz dowiedzieć się przed wyborem szczenięcia.
Skontaktuj się z hodowlą